Als de online nieuwsmedia de papieren journalistiek niet de das omdoen, doet zij dat uiteindelijk zelf wel. Dat gevoel bekroop me althans toen ik laatst de nieuwspagina’s in het septembernummer van een Nederlands vakblad doornam. Een van oudsher tamelijk gerenommeerd vakblad trouwens, van een beursgenoteerde uitgeverij en gericht op financiële professionals.

Al scannend in de nieuwssectie van het blad kreeg ik de indruk dat de nieuwsberichten niet meer zo kakelvers waren als de titel van de rubriek (“Actueel”) deed vermoeden. En inderdaad, na een korte online zoektocht kon ik constateren dat op de dag van verschijning van het blad het meest actuele nieuwsbericht al 50 dagen oud was en het minst actuele zelfs 58. De gemiddelde leeftijd van de zes nieuwsberichten berekende ik op 52,6 boomdagen. Dat is meer dan zeven weken en wel erg veel voor een maandelijks verschijnend tijdschrift.

Nu zou men natuurlijk kunnen tegenwerpen dat dergelijke bladen een relatief lange productietijd hebben en dat een deel van de berichten uit de beste buitenlandse vaktijdschriften afkomstig is. Bovendien moet de redactie naast het vertalen van die berichten tijd en energie steken in het bewerken van algemene nieuwsitems conform het perspectief van de doelgroep. Dat bleek echter voor geen enkel afgedrukt nieuwsbericht op te gaan. Alle zes nieuwsitems waren eerder in het Nederlandse taalgebied gepubliceerd en de oorspronkelijk strekking en conclusies waren feitelijk onveranderd overgenomen. Met andere woorden: de berichten waren in het geheel niet doelgroepspecifiek gemaakt door bijvoorbeeld een andere invalshoek te kiezen of in te zoomen op voor de doelgroep relevante deelaspecten.

Een vakblad dat de kolommen vult met dergelijk oudbakken nieuws, neemt zijn lezers naar mijn smaak niet serieus. Ik snap overigens wel dat het gebeurt. Veel vakbladen waren ooit florerende journalistieke producties. Naarmate adverteerders afhaakten moesten redacties inkrimpen en freelancers voortaan de stukken schrijven. In toenemende mate gingen vakbladen ook een beroep op ‘externe deskundigen’ doen. Die zijn bereid om voor een habbekrats artikelen te schrijven omdat de naam van hun bedrijf bij het stuk staat. De redactie van een vakblad is tegenwoordig niet zelden een solo opererende hoofdredacteur die de opdracht heeft de kolommen zo goedkoop mogelijk te vullen. Dat sommige uitgevers denken dat ze daar een lezerspubliek mee kunnen aanspreken is een nog onopgelost mysterie. Duidelijk is wel dat de dode bomen op deze manier hun eigen graf graven.

Categories: Management

admin

D!§68=123t4yjyukdj543t867645jmhgdsfbbfs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *