Hoe onafhankelijk is de journalistiek? Die al bijna antieke discussie laait weer op dankzij het betrekkelijk nieuwe fenomeen ‘branded content’. Hoewel nieuw, het is toch een beetje oude wijn in nieuwe zakken. Al sinds jaar en dag proberen bedrijven hun waren aan de consument te slijten met behulp van allerlei beïnvloedingstechnieken. Ze huren de beste copywriters in die geloofwaardige advertentieteksten proberen te brouwen, sturen ronkende persberichten rond in de hoop dat gemakzuchtige journalisten die verhaaltjes in de krant zetten en desnoods huren ze iemand in die een stuk produceert dat lijkt op een gewoon artikel, ware het niet dat er in kleine letters ‘advertorial’ boven staat (als het goed is).
Met branded content zoeken adverteerders naar nieuwe manieren om de consument te bereiken. De redactie van het Financieele Dagblad maakt 2f1d3cb1f07f602d9c908a1c154876c6bijvoorbeeld bijlages die worden gesponsord door Aegon, terwijl de verzekeraar er geen inhoudelijke zeggenschap over heeft. Iets soortgelijks zien we bij het Amerikaanse blad Fortune. Adverteerders van dat tijdschrift kunnen redactionele artikelen kopen die de journalisten van Fortune speciaal voor hen schrijven. Maar ook hier blijft de redactie verantwoordelijk voor de inhoud.
Dat die stukken in Fortune en het Financieele Dagblad niet al te kritisch ten aanzien van de geldschieters zullen zijn, behoeft weinig betoog. Integendeel. Het is natuurlijk zo dat de content primair de commerciële doelstellingen van de adverteerder ondersteunt. Deze nieuwe vormen van content marketing zijn buitengewoon interessant voor adverteerders. Ze willen er ook voor betalen. Waar journalistieke uitgaven het mede onder invloed van het online geweld steeds zwaarder hebben, is dat toch een kans om met beide handen aan te grijpen?
Foute boel, zeggen de tegenstanders, want op deze manier wordt de argeloze lezer zand in de ogen gestrooid. Ik denk dat het allemaal wel meevalt. De mogelijkheid dat de lezer/consument door de bomen het bos niet meer ziet, is een risico dat de betrokken krant of tijdschrift zelf de kop moet indrukken. Op het moment dat hun publiek brandend content ongewild voor objectieve journalistiek gaat aanzien, schieten zij zichzelf in de voet. Want dan bestaat het risico dat de lezer zijn abonnement opzegt of de titel voortaan in de kiosk laat liggen. En dan heb je het tegendeel bereikt van wat je beoogde.

Categories: Marketing

admin

D!§68=123t4yjyukdj543t867645jmhgdsfbbfs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *