Schrijven is een schitterend ambacht dat ik met overgave beoefen. Mijn omgeving weet dat ook en daarom krijg ik niet zelden de vraag: “Wanneer schrijf je nou eens een keer een boek?” Onterecht is die vraag niet – ik heb in het verleden ongetwijfeld bij herhaling de indruk gewekt dat het er ooit van zou kunnen komen. En nog steeds sluimert ergens in mij het idee om mijn literaire voetafdruk in het Nederlandse schrijverslandschap achter te laten (u merkt: de gedachte alleen al leidt tot een enigszins opgeklopt taalgebruik…).

Haast met het publiceren van een boek heb ik evenwel niet. Het schrijversambacht beoefen ik primair om een inkomen te verwerven. Dat zou me met een boek voor de publieksmarkt niet lukken. Ik ben immers geen oud-voetballer of anderszins bekende Nederlander die dankzij pikante onthullingen uit het verleden zijn boeken als warme broodjes over de toonbank ziet gaan en daarmee financieel binnenloopt. De mensen die zitten te wachten op mijn debuutroman moeten dus nog even geduld hebben.

Beroepshalve begeleidde ik als redacteur, schrijfcoach of ghostwriter al vele schrijvende professionals die publiceren voor de zakelijke markt. Omdat het boekbaanhier doorgaans geen wereldberoemde Amerikaanse managementgoeroes betreft, is hun boekenomzet – mede vanwege het niet overdreven grote taalgebied – over het algemeen niet van dien aard dat dit hen grote rijkdom brengt. Overigens is dat gelukkig ook nooit de bedoeling. Professionals die publiceren doen dit primair om een visie of best practice onder de aandacht te brengen, mede ter promotie van hun eigen ‘winkel’ als zakelijk dienstverlener of specialist op een bepaald vakgebied.

Uitgevers weten dat ook en zijn daarom overwegend risicomijdend. Van de auteurs die zij uitgeven verwachten ze dat deze bereid zijn om (financieel) te investeren in het uit te brengen boek en in ieder geval op afroep beschikbaar zijn om bij te dragen aan promotionele activiteiten. Verondersteld wordt wel dat dit een teken is van de crisistijd die we doormaken, maar niets is minder waar. Toen ik in de jaren negentig bij een toonaangevende uitgeverij werkte was het niet anders. Ook toen moest de auteur zich voor een verhoudingsgewijs geringe beloning een forse inspanning getroosten om een boek gepubliceerd te krijgen. Het verschil met nu is dat de uitgeverij daar destijds nog heel veel aan kon verdienen. Tegenwoordig is louter winstbejag wel zo’n beetje het laatste argument om een boek op de markt te brengen. Gelukkig zijn er meer dan voldoende andere overwegingen om tot in lengte van dagen mooie boeken te blijven maken – ook zonder het traditionele verdienmodel.

Categories: Werk

admin

D!§68=123t4yjyukdj543t867645jmhgdsfbbfs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *